Ludwig Wittgenstein zamanımızın tuhaflığını teorik, ideolojik ya da felsefi resimleri takıntı haline getirmemiz olarak işaretlerdi. Rüyasına sahip olmadığımız kelimelerle kurduğumuz o ayartıcı söylemlere hapsolmamız karşısında kahkaha atardı. Bir terapi, etkinlik olarak felsefeye, zihin bulanıklığına son vermek için ihtiyacımız var. Düşünsel takıntılardan özgürleşmek için de…